ბედნიერ ბავშვებს ბედნიერი მშობლები ჰყავთ. შეუძლებელია ასწავლოთ ბავშვს ის, რაც თქვენ თავად არ იცით.
ერთ დღეს მოხუცი ბრძენი კაცი მიდიოდა გზაზე, აღტაცებული იყო ბუნების სილამაზით. მან დაინახა მამაკაცი, რომელსაც მხრებზე დიდი ტვირთი ჰქონდა მოკიდებული. ფეხები ძლივს მიჰქონდა ამხელა სიმძიმისგან. “რატომ გმობ საკუთარ თავს ასეთი მძიმე შრომისა და ტანჯვისთვის?” – ჰკითხა მოხუცმა.
ვიტანჯები, რომ ჩემი შვილიშვილები და შვილები ბედნიერები იყვნენ, – უპასუხა ღარიბმა. ”ბაბუაჩემმა გაწირა თავი მძიმე შრომისთვის მამაჩემის გულისთვის, მამაჩემმა ჩემი გულისთვის და მე ვიტანჯები ჩემი შვილების ბედნიერებისთვის.”
თქვენს ოჯახში ვინმე ბედნიერი იყო? – ჰკითხა ბრძენმა თანამოსაუბრემ. ჯერ არა, მაგრამ შვილები და შვილიშვილები აუცილებლად გაიხარებენ! – წამოიძახა კაცმა.
“სამწუხაროდ, წერა-კითხვის უცოდინარი ადამიანი ვერ ასწავლის კითხვას სხვას და თხუნელა ვერასოდეს ასწავლის არწივს!” – ამოიოხრა მოხუცმა ბრძენმა. “პირველ რიგში, თქვენ თავად უნდა ისწავლოთ, როგორ იყოთ ბედნიერი, მხოლოდ ამის შემდეგ შეგიძლიათ ასწავლოთ თქვენს შვილებს ბედნიერება.” ეს იქნება თქვენი ყველაზე ძვირფასი საჩუქარი.
