მეოცე საუკუნის ბოლოს, როდესაც ფსიქოლოგიის განვითარება დაიწყო, მეცნიერებმა დაადგინეს,
რომ სოციალური ინტელექტი მნიშვნელოვანია საზოგადოებაში წინსვლისთვის. ეს არის ადამიანის ემოციების ადეკვატურად გაგების, მათი წაკითხვის, საკუთარი ემოციების ზუსტად გამოხატვის, თანაგრძნობის, სოციალური პროგნოზირების, კომუნიკაციის, თანამშრომლობისა და თანაშემოქმედების უნარი და ა.შ.
ცხოვრებაში ხშირად ირკვევა, რომ ნიჭიერი და უნიჭო ადამიანი შეიძლება იყოს ერთნაირად წარმატებული და წარუმატებელი. ბავშვს შეიძლება ჰქონდეს მაღალი ინტელექტი, კრეატიულობა, მოტივაცია, მაგრამ არ ჰქონდეს გამძლეობა და შეუპოვრობა. ამ შემთხვევაში, ნაკლებად სავარაუდოა, რომ წარმატებული იყოს. სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, თუ ადამიანმა გადალახა ინტელექტის (ნიჭიერების) მინიმალური ზღვარი, რომელიც საჭიროა გარკვეული ტიპის საქმიანობაში, მაშინ მისი შემდგომი წარმატებები დამოკიდებული იქნება იმაზე, თუ როგორი ხასიათი აქვს, რამდენად განვითარებულია მისი ნებისყოფა.
ცხოვრებაში წარმატების მისაღწევად მნიშვნელოვანია სოციალური ინტელექტის განვითარება.
ამ ინდიკატორს აქვს თავისი პარამეტრები. ჩვეულებრივ, გამოირჩევა თვისებების რამდენიმე ბლოკი:
- შემეცნებითი (ადამიანების შესახებ ცოდნა, ეტიკეტის წესები, სოციალური ურთიერთობების სპეციფიკა, სოციალური პროგნოზირების უნარი, სოციალური ინტუიცია და ა.შ.),
- ემოციური (ემპათია, ემოციების გამოხატვისა და წაკითხვის უნარი, საკუთარი ემოციების რეგულირება და ა.შ.)
- და ქცევითი (ლიდერისა და მიმდევრის სურვილი, თანამშრომლობისა და თანაშემოქმედების უნარი და ა.შ.).
