მუსლიმი (არაბ. مسلم – მორჩილი, ერთგული, თავდადებული) — არის ადამიანი, რომელიც თავის რელიგიად ისლამს აღიარებს . ისლამის მიმდევრებს სწამთ ერთადერთი ღმერთის – ალაჰის, აგრეთვე სწამთ, ალაჰის მიერ გაჩენილი ანგელოზების, შუამავლების, რომელთა საშუალებით ალაჰმა კაცობრიობას თავისი მოძღვრება გადასც.
მუსლიმანებს სწამთ შუამავლების – ადამის, ნოესი, აბრაამის, ისმაელის, ისააკის, იაკობის, იოსების, იობის, მოსესი, აარონის, დავითის, სოლომონის, ელიასი, იოანე ნათლისმცემელისა, ისა–იესოსა და მათი მიჩნევით ალაჰის უკანასკნელი შუამავლის, მუჰამედის, რომელსაც მუსლიმანთა მოსაზრებით, მთავარანგელოზ ჯებრაილის (გაბრიელის) საშუალებით, ალაჰმა თავისი მოძღვრება გადასცა.
ისლამი თავის ერთგულ მიმდევრებს შემოსვის წესებს განუსაზღვრავს, თუმცა, აღნიშნული ნორმები რელიგიური ავტორიტეტების, თვით ისლამის მიმდევართა და ისლამის სხვადასხვა განშტოების მიხედვით ვარირებს და ჩაცმულობის მრავალფეროვანი ინტერპრეტირების საშუალებას იძლევა.
განსხვვებული სტილის მიუხედავად, შემოსვის უმთავრესი პრინციპი, ზოგადად, მოკრძალებულობასა დაზომიერებას ეფუძვნება, რაც ყოველმა მუსლიმმა უნდა გაითვალისწინოს. მუსლიმანური საზოგადოებისათვის დამახასიათებელი სამოსის ელემენტია თავსაბურავი ჩალმა და ჩადრი ; ამდენად, მუსლიმთა სამოსი ისლამური კულტურის განუყოფელი ნაწილიცაა.
პიჯაბი და მისი მნიშვნელობები – სიტყვა “ჰიჯაბი” არაბულად “დამალვას” ნიშნავს. ასე უწოდებენ სამოსს, რომელიც მუსლიმან ქალს თავიდან ფეხებამდე ფარავს. თუმც “ჰიჯაბს” უფრო ვიწრო მნიშვნელობითაც ხმარობენ და ამ სახელით მუსლიმი ქალის თავსაბურავს მოიხსენიებენ.
თუ თქვენ ტურისტულად ყოფილხართ მუსულმანურ ქვეყნებში, შეამჩნევდით, რომ საჯარო ადგილებში, სადაც მუსულმანი ქალებიც იმყოფებიან და გიცდიათ მათთვის უნებართვოდ ფოტოს გადაღება ან უბრალოდ კადრების აღბეჭვდა, სადაც ისინი ხვდებიან, სახეს იფარავენ.
რატომ იფარავენ სახეს ფოტოს გადაღების დროს მუსულმანი გოგონები?
თუ უცხო ადამიანი ეცდება მუსლიმი ქალის ფოტოს გადაღებას, ეს შეურაცხყოფად ჩაითვლება. ზოგიერთი თანამედროვე გოგონა ფოტოების გადაღებას არ ერიდება და შეგიძლიათ ნახოთ მათი ფოტოები ინტერნეტში. მაგრამ მუსლიმი ქალები, რომლებიც ყველა ტრადიციისა და წესის მიხედვით გაიზარდნენ, თავს ამის უფლებას არ აძლევენ.
აღსანიშნავია, რომ მუსლიმი ქალები ფოტოებს მხოლოდ საოჯახო არქივისთვის იღებენ და მათ მხოლოდ უახლოესი ნათესავები ხედავენ. იგივე ეხება მათ საქორწილო ვიდეოებსა და ფოტოებს.
